Stel je voor dat jij weer de vrouw bent
die met plezier en energie door de dag knalt?

 

Ooit had je alles onder controle en knalde je door je leven. Je wist precies wat je moest doen en wilde doen. Je was een attente vriendin, een lieve moeder, een fijne partner en een betrouwbare collega.
Niets was te gek en je voelde je krachtig en stabiel!
Je was een vrouw waarop je kon bouwen!
Maar momenteel zie je daar nog bar weinig van terug in je leven! Je leven lijkt wel steeds drukker te zijn geworden en al je trucjes om om te gaan met druk en stress werken niet meer. Super irritant. 

 

Herken je dit?

  • Je voelt je stiekem non stop onrustig en opgejaagd. Daardoor lukt het niet om je te focussen op wat je doet. Je hoofd schiet steeds naar andere dingen die je ook moet doen. Je probeert overzicht en rust in de chaos te brengen maar dat lukt niet. Je hebt daardoor steeds het gevoel dat je belangrijke dingen over het hoofd ziet. Op je werk maar ook thuis. 

  • Je betrapt je erop dat het je steeds meer moeite kost om te onthouden wat je afgesproken hebt en wat je moet doen. Je hebt daarom steeds het gevoel dat je iets vergeet. Je bekijkt 10x per dag je agenda, checkt je mail en bladert door je schriftje waar al je werkaantekeningen in staan. Het maakt je onrustig en opgejaagd.


  • Je kunt moeilijk stoppen met je werk en als je vrij bent dan heb je het gevoel dat je ook thuis nog wat af moet maken. Als je dat niet doet dan heb je het morgen nog drukker, pfff…. alleen die gedachte vliegt je al aan. Ondanks dat je geen zin hebt om te werken, sla je toch je laptop open en gaat aan de slag. Voordat je het weet ben je ruim twee uur verder en heb je weer niet gedaan wat je je voorgenomen had om op je vrije dag te doen. Je voelt meteen de druk en onrust toe nemen.

  • Door je onrustige gevoel heb je nergens echt tijd en aandacht voor. Je voelt je schuldig naar je kinderen omdat je vaak in het weekeind nog zit te werken. Naar je partner omdat hij weer een avond alleen op de bank zit. Naar je collega’s omdat je ze niet kunt helpen bij hun werk. Naar je ouders omdat je die al lang niet opgezocht hebt. Naar je vriendinnen omdat je echt geen idee hebt waar zij allemaal mee bezig zijn. Naar……

  • Je bent bang dat je continue mensen teleurstelt. Je collega’s, je partner, je kinderen, je vriendinnen, wie niet? Het vliegt je aan en dat geeft alleen maar meer onrust in je lijf en hoofd.

 

  • Even niks doen is er niet bij. Als je vijf minuten op je telefoon kijkt vliegt de onrust je aan. Je hebt het gevoel dat je altijd iets te doen hebt. Tijd voor jezelf om even te niksen heb je niet. En als je dat jezelf wel even toestaat dan lukt het niet. Dan blijf je maar het gevoel hebben dat je iets moet. Gek word je er van. Je staat non stop aan.

 

  • Je lontje is kort, soms heb je niet eens een lontje. Je ontploft regelmatig keihard. Vaak hoorbaar en soms ook intern! Dat gebeurd als er iets gebeurd waardoor het niet gaat zoals je wilt. Een kind die zijn schoenen nog niet aangetrokken heeft, je partner die net in de keuken koffie wilt pakken als jij je ontbijt staat te maken, de zelfscanner die maar niet de streepjescodes van je boodschappen wilt scannen, je collega die net 10 seconde eerder bij het kopieerapparaat staat waardoor je moet wachten of het piepen van de droger terwijl je net lekker in je werk zit. Je weet heus wel dat je (interne) ontploffingen niet in verhouding staan met wat er gebeurd maar je kunt het er gewoon niet bij hebben! Je probeert het allemaal al zo goed te doen, “laat me met rust” denk je dan.

 

Wat als er niks veranderd?

Stel je voor! Er verandert niks en je gaat door met hoe je het nu doet. Kun je je voorstellen hoe opgefokt en gestrest je dan zult zijn? Hoe ongelukkig jij je dan zult voelen? Dat je jezelf totaal niet meer herkent in hoe je in het leven staat?

Je moet er toch niet aan denken dat in je werk volledig het spoor bijster bent. Dat je niet eens meer je dagelijkse taken kunt uitvoeren omdat je je niet kunt focussen. Je collega's zullen klagen over hoe jij je werk doet en je manager zal teleurgesteld zijn in hoe je werkt. En jij, jij zult je een slechte collega voelen.
Vol met schuldgevoel omdat je anderen tot last bent en je werk niet goed doet. 

Thuis zal je alleen maar onhebbelijker op je partner en kinderen reageren. Ze zullen gaan klagen want je hebt nooit tijd of aandacht voor ze. Je zult nog meer het gevoel hebben dat je iedereen teleurstelt en het nergens goed doet.

Het is wachten op het moment dat je omvalt! Dat je thuis komt te zitten met een burn out en helemaal niks meer kan. Dat je partner wilt scheiden en je de kinderen niet meer kan verzorgen omdat je zo labiel en zwak bent. Afschuwelijk!
Het laatste wat je wilt is als een kwetsbaar slap vogeltje op de bank zitten en afhankelijk van anderen zijn. No way!

Zij hebben weer de rust en tijd om met plezier te leven en werken:

  • “Ik had niet verwacht dat ik zo snel me rustiger en gefocust zou voelen.” Jenny (43 jaar)

  • “Ik voel me zo goed. Ik heb van alles aangepakt wat ik al tijden uitstelde omdat ik niet wist waar ik moest beginnen.”  Annemarie (49 jaar)

  • "Ik heb me niet schuldig gevoeld toen ik hoorde dat mijn vriend om 6.30 uur de bench van onze pup heeft schoon staan maken omdat deze diarree had gekregen." Marieke (45 jaar)

  • “Ik was vergeten hoe fijn het is om echt gelachen.” Sandra (40 jaar)
  • “Ik heb sinds lange tijd als een blok geslapen, heerlijk!” Eva (46 jaar)

  • “Ik voelde de onrust toenemen, door jouw methode gleed hij van me af en kon ik doen wat ik wilde doen.” Annet (44 jaar)

Actuele blogs: