Toegeven dat het niet gaat voelt als falen

Gepubliceerd op 6 januari 2021 om 19:03

De eerste stap om je beter te gaan voelen is te erkennen dat het niet goed gaat. Dat is zo ontzettende moeilijk om te doen. Het voelt als falen en dat is het laatste wat je wilt voelen. Je doet namelijk zo je best om alles goed te regelen en te organiseren.

Je werkt daarom vaak wat extra uurtjes thuis, probeert leuke dingen met je gezin te doen, stuurt een kaartje naar die vriendin die het moeilijk heeft, doet extra je best om een lekker etentje te koken als vrienden komen eten en je bent bereikbaar voor je collega's als dat nodig is. En toch heb je ergens het gevoel dat het tussen je vingers wegglipt. Je herkent jezelf niet meer in hoe in het leven staat en hoe je reageert.

Ergens ben je jouw organisatietalent verloren, je goede humeur, je optimistische inslag en je flexibiliteit. De onrust giert door je lijf, je hoofd staat altijd aan en je voelt je constant schuldig naar alles en iedereen. Al tijden probeer je nog harder om alles goed te laten verlopen. Alleen voel je dat dit niet langer meer gaat lukken. Je kunt het niet allemaal meer bolwerken. De koek is op, zoals ze mooi zeggen. Super irritant! 
Hoe moeilijk het ook is, dit is het moment om stil te gaan staan en het uit te spreken. Jij, die onafhankelijke vrouw die altijd alles aan kan gaat op de rem staan. Au! Je wilt niet anderen tot last zijn of er niet voor anderen kunnen zijn.

 

Die strijd is heel herkenbaar. Ik zelf heb er mee geworsteld en ik hoor eigenlijk dat alle vrouwen in mijn praktijk ook die worsteling hebben doorgemaakt. Het duurde soms wel jaren voordat ze er toe waren om toe te geven dat het niet meer lukt en ze het niet meer alleen konden doen. Soms ging dat zelfs ten koste van hun gezondheid. 

 

En hoe zit het bij jou? Hoe gaat het echt met jou? 

 

Hoe fijn zou het fijn als je niet meer het gevoel hebt dat je mensen tekort doet en je tevreden bent hoe je op ze reageert. Dat je weer zin hebt om dingen te ondernemen en je weer de rust hebt om iets voor jezelf te doen. Dat je hoofd rustig is en je daardoor je beter kunt focussen en weer doorslaapt. Och, hoe fijn zou het fijn als je goede nachten hebt en fit wakker wordt? Dat je dus met een helder hoofd en energie je werk doet. 

 

Het kan! Het enige wat je moet doen is aan jezelf toegeven dat het zo niet langer meer gaat. Yes, wees dapper en geef het toe! Je zult merken dat je niet instort of dat mensen op je neerkijken. Die eerste stap levert meteen ruimte op om het anders te gaan doen.

Bespreek je gevoelens met je partner, je werkgever, je collega's en vriendinnen. Het delen alleen al lucht op en helpt om je hoofd een beetje leger te maken. 

Probeer de lat eens iets lager te leggen. Hoog genoeg dat jij tevreden bent en laag genoeg om hem te bereiken zonder dat je jezelf over de kop werkt. 

Zet in je agenda kruizen waarin je tijd voor jezelf en je gezin claimt. 

Zet die telefoon en laptop na werktijd uit. Stel een auto-reply op je mail in dat je er niet bent. 

Voel je eens ongemakkelijk als je misschien niet helemaal tevreden met iets bent, zo ontdek je dat de wereld echt niet vergaat.

Zeg niet meteen "ja" als iemand iets aan je vraagt. 

Ga op tijd naar bed, ook al is dat "ongezellig" voor je partner.

En nu ik het toch over de partner, heb, vertrouw hem dat hij ook het beste voor jou en de kinderen voor heeft ook al doet hij de dingen op een andere manier dan jij het zou doen. 

Kijk eens de andere kant als je ziet dat er ergens strubbelingen zijn. Of als je keuken een bende is. Of als je partner niet meteen zijn rommel opruimt. Of als je er gevraagd wordt wie iets op kan pakken.

 

Kies er een aantal weken voor om bewust niet je gewoontes te volgen maar het juist anders te doen. In eerste instant voelt dat heel ongemakkelijk en zal alles in je roepen om het weer op de oude manier te doen. Door het te blijven doen, wordt het eenvoudiger. Je brein doet nieuwe positieve ervaringen op en daardoor zal hij het een volgende keer sneller weer doen.

 

Graag help ik je bij dit proces door een half uurtje vrijblijvend te kletsen over wat er allemaal speelt en waar je vanaf zou willen. In dat half uurtje geef ik je wat tips en denk ik mee. Je hoeft daarna echt niet met mij verder, ik vind het belangrijker dat jij de stappen kunt zetten die je gaan helpen. Om je te laten voelen dat het geen falen is om toe te geven dat het niet lekker gaat en je misschien tijdelijk hulp nodig hebt.  

Lijkt je dat wat? Laat dan hier je emailadres achter en ik neem contact op.

 

Groetjes Daphne


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.