De boog kan heel lang wel gespannen staan

Gepubliceerd op 18 oktober 2020 om 21:21

Althans dat ik heb jaren onbewust gedacht. Ik had het idee en gevoel dat ik overal aan mee moest werken en mee moest denken. Ik had voor alles een idee en vond dat ik veel dingen best goed kon uitwerken en regelen. Het gevolg was dat ik het dus altijd druk had. Zowel op mijn werk, als thuis.
Man, man wat koste dat bakken met energie. Structureel werkte ik teveel uren waardoor ik zeven dagen per week wel met mijn werk bezig was. Thuis zocht ik dingen uit voor uitjes met vrienden, maakte ik opzetjes voor die uitjes, ging lekker stappen, organiseerde een tennistoernooi, draaide een bardienst, ging eten bij een vriendin, was present op feestje van een familielid.

Meestal was dat super leuk. Het kostte energie maar ik kreeg er ook energie van. Alleen koste het stiekem altijd net iets meer energie dan dat ik van kreeg. Beetje bij beetje putte ik mezelf uit. Ik heb dat echt niet door gehad. Ik kon namelijk jaren blijven doen wat ik wilde doen. Toch merkte ik soms dat ik steekjes liet vallen, of dingen niet goed af kreeg, of dat ik geen zin in iets had. Ik voelde me schuldig over de de eerste twee zaken en de derde negeerde ik. Dat schuldgevoel zorgde er voor dat ik nog beter mijn best ging doen. Als ik ergens geen zin had, had ik allerlei argumenten paraat waarom ik daar vooral niet aan toe mocht geven. Ik knalde maar door en door! De boog kan dus wel heel lang gespannen staan.


Alleen klopt de uitdrukking wel, uiteindelijk moet de spanning van de boog af anders knapt hij. Dus ook ik moest ergens een keer stoppen met mezelf zo onder druk te zetten. Dat was niet makkelijk. Het heeft lange tijd geduurd voordat ik überhaupt aan mezelf toe kon geven dat ik het niet meer vol hield. En zelfs dat ging met allerlei bagatelliserende gedachten. Want als ik het zou toegeven dan zou mijn grootste pijn naar voren komen. Ik zou hebben gefaald! Dus het erkennen van mijn overbelasting begon door kleine dingen aan mezelf toe te geven. Dat ik misschien wel teveel deed waardoor ik geen overzicht meer in mijn hoofd had. Dat mijn kribbigheid te maken kon hebben met de stress die ik voelde. Dat het knarsen van mijn tanden kon komen door de drukte in mijn leven.
Toen ik eenmaal durfde te erkennen dat ik mezelf voorbij gelopen was en ik dus niet meer goed kon zijn wie ik wilde zijn veranderde er van alles. Ik ben de verantwoordelijkheid voor mezelf gaan nemen. Dat was niet heel makkelijk want ik wilde kost wat kost voorkomen dat ik er niet voldoende voor anderen en mijn werk kon zijn. Gelukkig bleek mijn omgeving juist meteen de voordelen van mijn veranderingen te voelen. Ik was rustiger, gezelliger, gaf andere ruimte om dingen op te pakken, kon flexibeler omgaan met de dingen die er gebeurde en ik had weer tijd en zin in spontane dingen.

 

De dames die in mijn praktijk komen zijn allemaal zo stoer geweest om ook de stap te zetten naar zelfregie. Ze hebben er voor gekozen om zich niet meer gek te laten maken door de waan van de dag maar weer controle te pakken over zichzelf en hun leven. Ze hebben daarvoor hulp gezocht. Want waarom het alleen doen als je met z'n tweeën sneller resultaat bereikt? Ieder keer heb ik er weer zoveel bewondering en respect voor dat ze dit doen! Samen gaan we aan de slag om een 2.0 versie van zichzelf te maken. We kijken daarvoor naar hoe het nu met ze gaat, wat ze graag zouden willen en wat ze nu belemmert. Die belemmeringen ruimen we op en daarmee worden ze weer de vrouw die ze willen zijn. Het klinkt simpel, en stiekem is het ook best simpel.

 

Wil jij weten wat het is wat het simpel maakt? Laat hier je gegevens achter en dan kijken we samen wat jij kunt doen om meteen meer regie over jouw leven te krijgen. 


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.